16.–18. yüzyıl: Mezopotamya, Osmanlı döneminde dini çeşitliliğiyle öne çıktı; Süryani, Keldani cemaatler ve dini bayramlar, bölgenin toplumsal ve kültürel dokusunu zenginleştirdi.
MÖ 626–539 yıllarında Yeni Babil, halkın sosyal hayatını dini ritüeller ve ekonomik yapı ile şekillendirdi. Aile, sınıf hiyerarşisi ve festivaller, toplumsal birliği sağlarken, kadın ve çocuklar kültürel mirası taşıdı. Bu dönem, Mezopotamya uygarlıklarının sosyal ve manevi mirasının zirvesini temsil eder.