MÖ 1800–600 arası İştar’ın Yeraltına İnişi, Sümer Inanna mitinin Akadca uyarlamasıdır. Yedi kapıda soyunan İştar ölür, Ea’nın yardımıyla dirilir ve Dumuzi’yi substitüt eder; bu alegori, bereket döngüsünü ve dişil dönüşümü işler. Kültürel bağlamda, Tammuz yaslarında okunan metin, Mezopotamya’da mevsimsel ritüelleri teolojik çerçeveye döker.
MÖ 2500–2000. İnanna’nın Yeraltına İnişi, yedi kapı kaybı, ölüm asılması ve Enki dirilişiyle ölüm-bereket diyalektiğini işler. Bu öykü, tanrıça hırsı ve mevsim yenilenmesini mitolojik olarak yansıtarak Sümer kozmik dengesinin temelini vurgular.