MÖ 539–300 yıllarında Mezopotamya sanatı, Pers ve Helenistik etkilerle dönüştü. Rölyefler, heykeller ve tapınak süslemeleri, yerel motiflerle sentezlenerek batıya miras kaldı. Bu, Mezopotamya’nın estetik anlayışını evrenselleştirdi.
MÖ 626–539 yıllarında Yeni Babil, sanat ve propagandayla Mezopotamya’da estetik bir zirve oluşturdu. İştar Kapısı ve saray kabartmaları, kraliyet gücünü ve kutsal simetriyi yüceltti. Bu dönem, Mezopotamya uygarlıklarının sanatsal ve ideolojik mirasının doruğunu temsil eder.