MÖ 9.–7. yüzyılda Asur, tanrı Aşur kültü ve zafer ritüelleriyle kraliyet propagandasını güçlendirdi. Rahipler ve tapınaklar, siyasi otoritenin temel taşlarıydı. Bu bölüm, Asur’un dini ve ideolojik yapısını aydınlatır.
MÖ 1792–1750. Hammurabi Steli ve tapınak kabartmaları, Babil’in kraliyet propagandasını güçlendirdi. Sanat, ilahi otoriteyi ve toplumsal düzeni yücelterek imparatorluğun kimliğini şekillendirdi.
MÖ 2100’lerde Ur-Nammu ve Şulgi’nin seferleri, Mezopotamya’da siyasi birliği sağladı. Lagash ve Elam ile çatışmalar, kraliyet propagandasının zafer stelleriyle görselleşti. Uygarlığın siyasi mirasında kritik bir rol oynadı.