MÖ 1000–500 arası Geç Antik Dönem savaşları, Mezopotamya’da siyasi, ekonomik ve kültürel dönüşümleri tetikledi. Asur ve Babil’in mirası, Pers egemenliğiyle küresel çapta yayıldı.
MÖ 626–539 arasında Yeni Babil, Nabopolassar ve Nebukadnezar II ile Mezopotamya’yı domine etti, ancak Kiros’un MÖ 539’daki fethiyle çöktü. Bu dönem, Babil’in kültürel mirasını küresel çapta etkiledi.
MÖ 539’da Persler tarafından Babil’in fethi, Yeni Babil İmparatorluğu’nun sonunu getirdi. Nabonidus’un dini reformları iç huzursuzluğu artırırken, Kiros’un hoşgörü politikası Mezopotamya’yı dönüştürdü. Bu dönem, Mezopotamya uygarlıklarının Pers ve Helenistik sentezine geçişini temsil eder.