1914’te İngilizlerin Basra çıkarması, Mezopotamya Cephesi’ni açtı. Osmanlı egemenliğini sarsan işgal, petrol ve ticaret yollarını tehdit etti.
1905-1910’da Basra Körfezi’nde İngiliz nüfuzuna karşı Osmanlı direnişi, askeri ve diplomatik stratejilerle yürütüldü. Petrol arayışları ve aşiret ittifakları, Mezopotamya’nın jeopolitik yapısını şekillendirdi. Bu dönem, Osmanlı’nın Körfez egemenliğini koruma çabalarının son evresi olarak modern Mezopotamya’nın temelini attı.
1877-1878 Osmanlı-Rus Harbi, Mezopotamya’da lojistik ve ekonomik yükler yarattı. Vilayet sistemini sınayan savaş, bölgesel istikrarı ve Tanzimat’ı etkiledi.
1869-1872’de Mithat Paşa’nın reformları ve Basra operasyonları, vilayet sistemini modernize etti. Pers Körfezi’nin güvenliği sağlanarak Mezopotamya’da istikrar arttı.
1786’da İran’ın Basra Kuşatması, Osmanlı’nın başarılı savunmasıyla durduruldu. Bu olay, Mezopotamya’da vilayet sistemini güçlendirdi ve Pers Körfezi ticaretini korudu.
17.–18. yüzyıl: Mezopotamya, Osmanlı döneminde tarım, ticaret ve vergi sistemiyle ekonomik bir merkez oldu; bereketli toprakları ve ticaret yolları imparatorluğun refahını destekledi.
MÖ 2334–2279 yıllarında Sargon’un seferleri, Elam’dan Anadolu’ya, Pers Körfezi’nden Indus Vadisi’ne uzanan bir ticaret ağını doğurdu. Askeri garnizonlar ve denizaşırı bağlantılar, Akkadların küresel ekonomik gücünü pekiştirdi. Bu süreç, Mezopotamya’nın ilk imparatorluk ticaret sistemini şekillendirdi.