1970-Günümüz: UNESCO, Mezopotamya’nın Babil, Ur ve Ninova gibi sit alanlarını dünya mirası olarak korudu. Restorasyon, eğitim ve turizm, kültürel mirası yaşattı.
1990–2003: Körfez Savaşları, Mezopotamya'nın antik eserlerini tahrip etti ve kaçakçılığı artırdı. Yağma ve savaş yıkımı, binlerce eserin kaybolmasına yol açtı. Uluslararası iade çabaları, kültürel mirasın korunmasında kritik rol oynadı.
1979–2003: Saddam Hüseyin rejimi, Mezopotamya’nın arkeolojik sit alanlarını restorasyon ve propaganda amacıyla kullandı. Tarihsel eserler, milliyetçi ideolojiyi güçlendiren semboller haline getirildi. Ancak, savaşlar ve siyasi öncelikler, kültürel mirasın ihmaline yol açtı.
20. Yüzyıl: Mezopotamya’da uluslararası kazılar, Ninova, Ur ve Babil’in mirasını ortaya çıkardı; UNESCO, kültürel mirası korumak için küresel çabaları başlattı.
1920–1950: Ninova, Ur ve Babil kazıları, Mezopotamya’nın kadim mirasını ortaya çıkardı. İngiliz ve Avrupalı arkeologların rekabeti, arkeolojik metodolojiyi geliştirdi.
MÖ 2100’lerde Ur, şehir planlaması ve ticaret yollarıyla Mezopotamya’nın görkemli merkezi oldu. Kültürel etkinlikler, Ur’u dini ve entelektüel bir başkent yaptı. Uygarlığın kentsel ve kültürel mirasında kritik bir rol oynadı.